OFICJALNY SKLEP W POLSCE
Zmień region/język
Wybierz swój preferowany kraj/region:
Zmiana kraju/regionu spowoduje opróżnienie Twojego koszyka.
Istniejące konta klientów są przypisane do regionów.
OFICJALNY SKLEP W POLSCE
Wybierz swój preferowany kraj/region:
Zmiana kraju/regionu spowoduje opróżnienie Twojego koszyka.
Istniejące konta klientów są przypisane do regionów.
OFICJALNY SKLEP W POLSCE
Wybierz swój preferowany kraj/region:
Zmiana kraju/regionu spowoduje opróżnienie Twojego koszyka.
Istniejące konta klientów są przypisane do regionów.
W niniejszym artykule przybliżamy ideę diety low FODMAP, wyjaśniamy, jakie produkty należą do grupy FODMAP, przedstawiamy objawy ich nietolerancji oraz omawiamy, w jaki sposób dieta ta może pomóc w łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia osób z dolegliwościami jelitowymi. Ponadto, porównujemy dietę low FODMAP z dietą ketogeniczną, podkreślając różnice i potencjalne korzyści płynące z ich połączenia

Czego dowiesz SIĘ z artykułu?
FODMAP (fermentable oligosaccharides, disaccharides, monosaccharides and polyols – FODMAP), czyli fermentujące oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole to grupa produktów, które łatwo fermentują, są słabo wchłaniane i zwiększają ciśnienie osmotyczne. Dieta ograniczająca FODMAP została opracowana przez australijskich naukowców z Monash University, jako terapia łagodząca objawy zespołu jelita drażliwego (irritable bowel syndrome – IBS).
Hipoteza istnienia FODMAP została pierwszy raz opublikowana w 2005 roku jako główna przyczyna rozwoju choroby Crohna [1]. Teoria opierała się na tym, że zwiększone spożycie FODMAP, typowe dla współczesnej diety typu zachodniego, a następnie szybka ich fermentacja w jelicie grubym przyczynia się do zwiększenia przepuszczalności jelita (tzw. syndrom cieknącego jelita), co w konsekwencji powoduje rozwój choroby u osób z predyspozycją genetyczną.
Rozszyfrujmy więc czy FODMAP są i gdzie można je znaleźć. FODMAP składa się z pięciu głównych komponentów:
Fruktoza – dostępna jest w diecie jako wolny monosacharyd, jako składnik dwucukrów (w tym sacharozy) oraz w formie spolimeryzowanej we fruktanach. Gdy fruktoza jest spożywana w formie sacharozy lub w podobnej ilości jak glukoza to wchłanianie fruktozy szacuje się na 85 %. Gdy ilość fruktozy znacznie przewyższa ilość glukozy, to wchłanianie tego cukru zostaje zaburzone. Ponadto, ok 30 % populacji nie jest w stanie wchłaniać fruktozy w wolnej postaci [1].
Fruktany – to grupa związków zawierających polimery fruktozy z cząsteczką glukozy na końcu łańcucha. W zależności od ilości cząsteczek fruktozy, wyróżniamy oligosacharydy (2 – 10 cząsteczek) oraz polisacharydy (> 10 cząsteczek). Typowymi przykładami fruktanów są fruktooligosacharydy (FOS) oraz inulina zaliczane do prebiotyków. Działanie prebiotyczne wynika z tego, że fruktany nie są trawione w jelicie cienkim i stanie nienaruszonym trafiają do jelita grubego [2]. Tam mogą być pożywką dla mikrobioty jelitowej, co może korzystnie wpływać na jej rozwój, ale także przyczyniać się do wzmożonej produkcji gazów oraz wzdęć.
Laktoza – cukier mleczny, który trawiony jest w jelicie cienkim tylko w obecności enzymu laktazy. Niedobór tego enzymu występuje w różnym stopniu w różnych krajach i grupach etnicznych. Niedobór tego enzymu szacuje się np. w Skandynawii na 2 %, podczas gdy w krajach azjatyckich może przekraczać 90 % [1]. Co ważne, z wiekiem ilość laktazy zmniejsza się, co może powodować problemy z trawieniem laktazy w wieku podeszłym
Poliole – inaczej alkohole wielowodorotlenowe o słodkim smaku, dlatego często są stosowane jako mniej kaloryczne zamienniki cukru. Do polioli zaliczamy sorbitol, ksylitol, mannitol oraz maltitol. Poliole występują naturalnie w owocach. Są słabo wchłaniane w jelicie cienkim i są bardzo szybko fermentowane.
Galaktooligosacharydy (GOS) – to oligosacharydy składające się z cząsteczek galaktozy zakończone glukozą. Podobnie jak w przypadku FOS, długość łańcucha GOS może wynosić od 2 do 8 cząsteczek i również GOS zaliczany jest do produktów prebiotycznych. Człowiek nie produkuje enzymu pozwalającego na rozkład GOS, czyli α-galaktozydazy, która jest produkowana przez bakterie jelitowe. Bogatym źródłem GOS są rośliny strączkowe. Sposobem na obniżenie poziomu GOS w strączkach jest ich obróbka termiczna.

Obecnie, wiemy już że nietolerancja FODMAP jest spotykana częściej niż tylko w przypadku chorób zapalnych jelit. Często stwierdza się nietolerancję lub nadwrażliwość na FODMAP, a także dieta ta jest polecana osobom z przerostem bakteryjnym jelita cienkiego (SIBO). Co ciekawe, dieta bogata w FODMAP to dieta zazwyczaj uznawana za zdrową – bogata w produkty pełnoziarniste, warzywa i owoce. Dlaczego niektóre osoby są nadwrażliwe na FODMAP, a inne nie? Wynika to z ograniczonej produkcji poszczególnych enzymów potrzebnych do trawienia poszczególnych składników diety. Wiedząc, że mamy np. niedobór enzymu laktazy, jest możliwe przyjęcie jej w formie preparatu doustnego w trakcie posiłku zawierającego laktozę.

Problemem FODMAP jest to co kryje się za literą F w akronimie, czyli fermentujące. Podczas fermentacji, produkowane są gazy, w tym wodór, dwutlenek węgla oraz metan, które gromadzą się w jelitach. Ponadto, FODMAP ma działanie osmotyczne, czyli ściągające wodę w komórek otaczających jelito grube. Dlatego produkowany w jelicie kał jest bardziej rozwodniony, a treść jelita powiększa swą objętość. W konsekwencji do typowych objawów nietolerancji FODMAP należą:
Dieta ograniczająca FODMAP nie polega na ich całkowitej eliminacji, ale na ograniczeniu ilości produktów zawierających FODMAP. Dieta low-FODMAP składa się z trzech faz [3]:
Co ważne, wiele produktów może zawierać zarówno dużo jak i mało FODMAP w zależności od dojrzałości lub sposobu obróbki. Na przykład, niedojrzały banan może być spożywany, jednak im bardziej dojrzały, tym poziom FODMAP wzrasta. Gotowanie w wodzie może obniżać poziom FODMAP, które w większości są rozpuszczalne w wodzie i przenikają do wywaru. Fermentacja może obniżyć poziom FOS i GOS, które są doskonałą pożywką dla mikroorganizmów fermentujących [4].

Rozpoczynając dietę low FODMAP, kluczowym elementem jest zaplanowanie posiłków, które są nie tylko zgodne z wytycznymi diety, ale również smaczne i satysfakcjonujące. Przedstawiamy przykładowy dwudniowy jadłospis, który pomoże zrozumieć, jak można włączyć dietę low FODMAP do codziennego życia. Te przykłady śniadań, obiadów i kolacji są tak dobrane, aby dostarczyć różnorodności smaków i tekstur, jednocześnie przestrzegając restrykcji diety. Od świeżości awokado w śniadaniu po bogactwo smaków w kolacji, te posiłki są zaprojektowane tak, aby pokazać, że dieta low FODMAP może być nie tylko skuteczna, ale i przyjemna dla podniebienia.

FODMAP to w większości węglowodany, eliminowane także w diecie ketogenicznej, dlatego w obu typach diet eliminowane są produkty zbożowe, większość owoców oraz warzywa skrobiowe. Jednakże przeznaczenie tych diet jest zupełnie inne i są grupy produktów różnicujące ich działanie. Na przykład, produkty mleczne, generalnie stosowane w diecie ketogenicznej mogą pogarszać objawy nietolerancji. Z drugiej strony, na diecie low-FODMAP można jeść produkty gryczane i ryżowe, które nie pozwolą utrzymać ketozy. Dieta keto może być tak zbilansowana żeby ograniczać FODMAP, jeżeli powodują one nietolerancję. Jest to wtedy dieta bardzo eliminacyjna, dlatego żeby nie dopuścić do niedoborów odżywczych lepiej skonsultować to ze specjalistą dietetykiem.
Połączenie diety ketogenicznej i diety low-FODMAP może być dobrym wyborem gdy poza nietolerancją FODMAP celem diety jest utrata masy ciała lub poprawa kontroli poziomu cukru we krwi. Dieta ta łączy w sobie zasady obu diet, czyli ograniczenie węglowodanów oraz produktów bogatych w FODMAP. Wbrew pozorom, dieta ta zawiera dużo produktów dozwolonych, takich jak:

Nie zawsze połączenie diety ketogenicznej i low-FODMAP może okazać się dobrym pomysłem. U osób chorujących na IBS, zwiększenie ilości tłuszczy, szczególnie nasyconych, może nasilić występowanie objawów ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, ryzyko niedoborów odżywczych może się zwiększyć stosując dwie diety eliminacyjne jednocześnie. Do tej pory nie ma przeprowadzonych badań naukowych, które dotyczyłyby bezpieczeństwa stosowania diety ketogenicznej o obniżonym poziomie FODMAP oraz potencjalnych korzyści dla zdrowia.
Dieta low FODMAP jawi się jako ważne narzędzie w zarządzaniu i łagodzeniu objawów zespołu jelita drażliwego oraz innych zaburzeń trawiennych. Jej skuteczność, oparta na ograniczeniu spożywania określonych węglowodanów, które mogą wywoływać problemy trawienne, została potwierdzona w różnych badaniach. Przez odpowiednie eliminowanie i reintrodukcję produktów, dieta ta oferuje indywidualne podejście do każdego pacjenta, co umożliwia znalezienie zrównoważonego sposobu odżywiania, który minimalizuje dyskomfort jelitowy.
Jednakże, należy pamiętać, że dieta low FODMAP nie jest odpowiednia dla każdego. Wymaga ona starannego planowania i przestrzegania, co często wiąże się z potrzebą konsultacji z dietetykiem lub innym specjalistą. Podkreślenie roli specjalisty w procesie wprowadzania i monitorowania diety jest kluczowe, aby zapewnić, że dieta jest bezpieczna, zrównoważona i dostosowana do indywidualnych potrzeb każdej osoby.
Nie, dieta low FODMAP jest specjalnie zaprojektowana dla osób z nietolerancją FODMAP, takich jak cierpiący na zespół jelita drażliwego (IBS) czy przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO). Nie jest zalecana jako dieta ogólna dla wszystkich, szczególnie bez konsultacji z dietetykiem.
Długość stosowania diety low FODMAP jest indywidualna. Początkowa faza eliminacji trwa zazwyczaj od 2 do 6 tygodni, po czym następuje faza reintrodukcji i personalizacji diety. Ważne jest, aby nie stosować diety eliminacyjnej na stałe bez konsultacji z lekarzem.
Wiele badań wskazuje na skuteczność diety low FODMAP w łagodzeniu objawów IBS, takich jak wzdęcia, ból brzucha i nieregularne wypróżnienia. Jednakże, reakcja na dietę jest indywidualna i powinna być stosowana pod nadzorem specjalisty.
Dieta low FODMAP może być wyzwaniem, ponieważ wymaga eliminacji wielu powszechnych produktów żywnościowych i dokładnego śledzenia spożywanych pokarmów. Z tego powodu, wsparcie dietetyka oraz odpowiednie planowanie posiłków są kluczowe dla jej skuteczności.
Po zakończeniu fazy reintrodukcji diety low FODMAP, wiele osób jest w stanie powrócić do bardziej zróżnicowanej diety, włączając niektóre produkty FODMAP w ilościach tolerowanych przez ich organizm. Ważne jest, aby reintrodukcja była przeprowadzana stopniowo i pod nadzorem specjalisty, aby zidentyfikować, które produkty i w jakich ilościach są dobrze tolerowane.
[1] Drabińska, N., Wiczkowski, W., Piskuła, M.K. (2021) Recent advances in the application
of a ketogenic diet for obesity management. Trends in Food Science & Technology, 110: 28-38. https://doi.org/10.1016/j.tifs.2021.01.080.
[2] Shaw, D.M., Merien, F., Braakhuis, A. et al. (2020) Exogenous Ketone Supplementation
and Keto-Adaptation for Endurance Performance: Disentangling the Effects of Two Distinct
Metabolic States. Sports Med 50, 641–656. https://doi.org/10.1007/s40279-019-01246-y
[3] Poff, A.M., Koutnik, A.P., Egan, B. (2020). Nutritional Ketosis with Ketogenic Diets or
Exogenous Ketones: Features, Convergence, and Divergence. Current Sports Medicine