Czego dowiesz SIĘ z artykułu?
Czy olej kokosowy jest zdrowy?
Olej kokosowy to tłuszcz roślinny otrzymywany z miąższu orzecha kokosowego, zawierający 92% nasyconych kwasów tłuszczowych, głównie średniołańcuchowe kwasy MCT, które są metabolizowane inaczej niż typowe tłuszcze. Oznacza to, że skład oleju kokosowego znacznie różni się od innych popularnych lipidów, co sprawia, że jest on jednym z najbardziej nasyconych tłuszczów dostępnych na rynku żywnościowym. Prawdziwą zagadką pozostaje fakt, że olej zawierający 92% kwasów tłuszczowych nasyconych (co oznacza więcej niż masło czy smalec) został przy tym okrzyknięty zdrowym produktem – jak to możliwe i czy olej kokosowy jest rzeczywiście zdrowy? Kluczowe znaczenie ma dokładnie typ wspomnianych kwasów nasyconych MCT zawartych w oleju kokosowym.
Profil kwasów tłuszczowych oleju kokosowego składa się z kwasu laurynowego (C12:0) stanowiącego 47-50% składu, kwasu mirystynowego (C14:0) około 18%, kwasu kaprylowego (C8:0) około 8% oraz kwasu kaprynowego (C10:0) około 7%. Pozostałe 15% stanowią długołańcuchowe kwasy nasycone (palmitynowy, stearynowy) oraz śladowe ilości kwasów nienasyconych. Dominujące średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe (MCT) są metabolizowane zupełnie inaczej niż długołańcuchowe kwasy tłuszczowe znajdujące się w mięsie czy nabiale. Organizm transportuje oleje MCT bezpośrednio do wątroby, gdzie szybko przekształcają się w energię lub ketony, przy tej samej gęstości kalorycznej.
A co z kaloryką? Olej kokosowy dostarcza średnio 892 kcal na 100g – podobnie jak inne tłuszcze. Warto mieć na uwadze, że zawiera on również witaminę E i cenne fitozwiązki (choć w niewielkich ilościach) wspierające zdrowie.
Czym różnią się kwasy MCT w oleju kokosowym od innych tłuszczów?
Średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe (MCT) mają zdecydowanie unikalny mechanizm działania. Po spożyciu są wchłaniane bezpośrednio do krwiobiegu i transportowane są prosto do wątroby, omijając system limfatyczny. Tam bardzo szybko ulegają oksydacji, dostarczając natychmiastowej energii dla komórek lub przekształcając się w ketony – alternatywne paliwo dla mózgu. Ten proces różni się od metabolizmu długołańcuchowych kwasów tłuszczowych, które są magazynowane w tkance tłuszczowej i inaczej zachowują się w kontekście fizjologicznym.
Najwyższej jakości Oleje MCT dla Ciebie
Czy olej kokosowy jest zdrowy do smażenia i gotowania?
Olej kokosowy to jeden z najlepszych wyborów do gotowania w wysokich temperaturach. Jego wyjątkowa stabilność termiczna wynika z wysokiego stopnia nasycenia, który chroni przed utlenianiem i tworzeniem szkodliwych związków. Punkt dymienia oleju kokosowego waha się od 175°C (wersja nierafinowana) do 232°C (rafinowana), co świadczy o tym, że jest on idealnym asystentem obróbki termicznej.
Jeśli zadajesz sobie pytanie czy olej kokosowy jest zdrowy do smażenia, to w porównaniu z innymi popularnymi olejami, jak najbardziej wykazuje on większą odporność na degradację termiczną niż oleje bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Badania pokazują przewagę oleju kokosowego nad olejami wielonienasyconymi podczas smażenia wykazują. Po 8 godzinach ciągłego smażenia w temperaturze 180°C, olej kokosowy zachowuje pierwotną strukturę chemiczną, podczas gdy oleje bogate w kwas linolowy i α-linolenowy wykazują znaczną degradację z tworzeniem związków toksycznych. Podczas smażenia nie tworzy więc trans-tłuszczów ani aldehydów – związków potencjalnie szkodliwych dla zdrowia.
Zalety kulinarnego wykorzystania oleju kokosowego są zdecydowanie wielkim walorem tego tłuszczu – to bezpieczeństwo termiczne i trwałość strukturalna, ale również subtelny akcent smakowy. Rafinowana wersja produktu jest neutralna, co czyni ją bardzo uniwersalną, z kolei nierafinowany olej kokosowy nadaje potrawom delikatny aromat i posmak kokosa, wzbogacając danie egzotyczną nutą. Do praktycznych zalet oleju należy również wyjątkowa trwałość – olej kokosowy pozostaje stabilny w temperaturze pokojowej przez 18-24 miesiące bez oznak jełczenia, dzięki naturalnej obecności antyutleniaczy i braku podatnych na utlenianie kwasów nienasyconych.
Jaka jest różnica między olejem rafinowanym a nierafinowanym?
Olej kokosowy nierafinowany (virgin/extra virgin) zachowuje naturalny smak kokosa i większość cennych fitoskładników ale ma niższy punkt dymienia (175°C). Proces rafinacji usuwa aromat i podnosi stabilność termiczną do 232°C, jednocześnie zmniejszając zawartość składników bioaktywnych. Zatem czy olej kokosowy rafinowany jest zdrowy? Nierafinowany jest oczywiście lepszy pod kątem odżywczym, rafinowany z kolei zalecany do smażenia w wysokich temperaturach.
Jedną z największych kontrowersji wokół oleju kokosowego jest mylenie efektów czystych olejów MCT z działaniem całego oleju kokosowego. Większość badań pokazujących spektakularne efekty dotyczące metabolizmu, utraty wagi czy funkcji kognitywnych została przeprowadzona z użyciem oczyszczonych olejów MCT (głównie C8 i C10), a nie zwykłego oleju kokosowego dostępnego w sklepach. Olej kokosowy zawiera głównie kwas laurynowy (C12), który metabolicznie zachowuje się częściowo jak kwasy długołańcuchowe. Ta fundamentalna różnica, która tłumaczy, dlaczego obiecujące wyniki badań nad MCT nie zawsze przekładają się na te same korzyści przy codziennym spożywaniu oleju kokosowego.
Jakie są udowodnione korzyści zdrowotne oleju kokosowego?
Badania naukowe potwierdzają kilka istotnych korzyści zdrowotnych oleju kokosowego. Metaanaliza z 2020 roku wykazała, że regularne spożycie oleju kokosowego może podnieść poziom cholesterolu HDL („dobrego”) o 10-15% w porównaniu z innymi nasyconymi tłuszczami – a więc czy olej kokosowy jest zdrowy?
Wpływ na cholesterol HDL został udokumentowany w kilku badaniach klinicznych. Systematyczny przegląd badań randomizowanych wykazał, że olej kokosowy może podnosić poziom cholesterolu HDL w większym stopniu niż inne tłuszcze nasycone, choć jednocześnie podnosi również cholesterol LDL. Wzrost HDL wynosi średnio 0,18-0,25 mmol/L, co jest statystycznie istotne, ale klinicznie umiarkowane. Jeśli zastanawiasz się jakie olej kokosowy właściwości jeszcze posiada i czy są one cenne to mamy dobrą wiadomość…
Kwas laurynowy stanowiący prawie połowę składu oleju kokosowego, wykazuje silne właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze. Badania in vitro potwierdziły jego skuteczność przeciwko bakterii Staphylococcus aureus i grzybu Candida albicans. Mechanizm działania kwasu laurynowego polega na uszkadzaniu błon komórkowych mikroorganizmów.
Ketony powstające z metabolizmu MCT mogą wspierać funkcje poznawcze mózgu. Badanie z 2019 roku u osób z łagodnymi zaburzeniami kognitywnymi wykazało poprawę pamięci po 6-tygodniowym suplementowaniu olejem MCT.
Najwyższej jakości Oleje MCT w Proszku dla Ciebie
Czy olej kokosowy może być szkodliwy dla zdrowia?
Olej kokosowy w nadmiarze może szkodzić jak każdy inny produkt, jednak stosowany świadomie w nieprzesadnych dawkach będzie wspierać zdrowie. Warto wspomnieć o tym co budzi najwięcej sensacji w związku z tym produktem – wysoka zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych (92%). Budzi ona obawy kardiologów, a Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA) zaleca ograniczenie nasyconych tłuszczów do maksymalnie 6% dziennego zapotrzebowania kalorycznego u osób z problemami kardiologicznymi, które potencjalnie mogą się pogłębić w związku z podażą tego rodzaju tłuszczów.
Należy pamiętać, że każdy organizm jest inny, a do faktycznej oceny wpływu oleju kokosowego na zdrowie potrzeba dozy uważności i wnikliwej analizy cyklicznie wykonywanych badań zalecanych przez lekarzy i dietetyków np. pełen profil lipidowy krwi. Dla części osób olej kokosowy będzie bowiem najlepszym wyborem wspierającym zdrowie.
Badania pokazują rozmaite wyniki dotyczące wpływu oleju kokosowego na cholesterol LDL i czasem można się w nich pogubić, ale jedno jest pewne – nic nigdy nie jest dla wszystkich! U niektórych osób olej kokosowy może powodować wzrost „złego cholesterolu” – najczęściej u ludzi z danymi predyspozycjami genetycznymi. Jednak dla zobrazowania skali „problemu” – metaanaliza z 2021 roku wykazała, że olej kokosowy podnosi LDL bardziej niż oleje roślinne (co jest naturalne i wynika z budowy chemicznej tego tłuszczu), ale jednocześnie nie podnosi poziomu „złego cholesterolu”, aż tak jak popularne na każdym stole masło.
WHO i większość organizacji zdrowia publicznego nie piętnuje i nie odradza włączania oleju kokosowego do diety (biorąc pod uwagę szereg jego zalet), a zaleca rozsądek w jego stosowaniu – szczególnie osobom z chorobami sercowo-naczyniowymi.
Kto powinien unikać oleju kokosowego i dlaczego?
Osoby z hipercholesterolemią rodzinną, chorobami serca lub wysokim cholesterolem LDL powinny unikać spożywania kwasów tłuszczowych nasyconych – w tym oleju kokosowego. Może on potencjalnie nasilać istniejące zaburzenia lipidowe, ale również nie musi – najważniejsze jest tu mocno indywidualne podejście do tematu, a w razie jakichkolwiek wątpliwości konsultacja lekarska i dietetyczna. Osoby przyjmujące warfarynę lub inne antykoagulanty powinny koniecznie skonsultować się z lekarzem przed wprowadzeniem oleju kokosowego do diety.
Czy wiesz, że… kampanie przeciwko olejom tropikalnym w USA były prowadzone bardziej dla zysków ekonomicznych niż z prawdziwej troski o zdrowie Amerykanów? Przemysł oleju kokosowego cierpiał przez ponad trzy dekady z powodu „obelżywej retoryki” grup aktywistów konsumenckich i organizacji takich jak American Soybean Association. Paradoksalnie, w Stanach Zjednoczonych olej kokosowy był jednym z głównych źródeł tłuszczów spożywczych jeszcze przed rozwojem amerykańskiego przemysłu olejów jadalnych w latach 40. XX wieku. Ta historyczna perspektywa pokazuje, jak złożone są relacje między nauką, marketingiem a interesami gospodarczymi w przemyśle spożywczym. [1]
Jak stosować olej kokosowy w zdrowej diecie?
Zalecane dzienne spożycie oleju kokosowego to około 1-2 łyżki (15-30ml), co stanowi około 10-15% dziennego zapotrzebowania na tłuszcze (w zależności od indywidualnego ogólnego zapotrzebowania kalorycznego). W kuchni olej kokosowy sprawdza się doskonale do smażenia, pieczenia i jako dodatek do smoothie czy kawy. W diecie ketogenicznej może stanowić do 30% kalorii, w diecie śródziemnomorskiej lepiej ograniczyć go do około 5-10%. Warto komponować go z oliwą z oliwek, olejem lnianym czy awokado dla osiągnięcia zrównoważonego profilu kwasów tłuszczowych w diecie, ale do rzeczy – olej kokosowy rafinowany czy nierafinowany?
Przy zakupie należy wybierać olej cold-pressed, nierafinowany (do zastosowań zimnych) lub rafinowany wysokiej jakości (do gotowania) oraz unikać produktów z dodatkami chemicznymi – bio olej kokosowy. Jak stosować olej kokosowy w praktyce? Praktyczny przewodnik dziennych porcji oleju kokosowego:
- 1 łyżka oleju kokosowego do sałatek (nierafinowany)
- Płaska łyżka oleju kokosowego do smażenia porannych jajek
- 1 łyżeczka oleju kokosowego do kawy lub herbaty
Odbierz e-book clean keto!
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA I OTRZYMAJ SOLIDNĄ DAWKĘ KETO WIEDZY, KTÓRA ODPOWIE NA WSZYSTKIE PYTANIA O STYLU ŻYCIA LOW CARB.
Bibliografia
- Renan da Silva Lima, Jane Mara Block, Coconut oil: what do we really know about it so far?, Food Quality and Safety, Volume 3, Issue 2, May 2019, Pages 61–72, https://doi.org/10.1093/fqsafe/fyz004
- Neelakantan N, Seah JYH, van Dam RM. The Effect of Coconut Oil Consumption on Cardiovascular Risk Factors: A Systematic Review and Meta-Analysis of Clinical Trials. Circulation. 2020;141(10):803-814.
- Jayawardena R, Swarnamali H, Lanerolle P, Ranasinghe P. Effect of coconut oil on cardio-metabolic risk: A systematic review and meta-analysis of interventional studies. Diabetes Metab Syndr. 2020;14(6):2007-2020.
- Santos HO, Howell S, Earnest CP, Teixeira FJ. Coconut oil intake and its effects on the cardiometabolic profile – A structured literature review. Prog Cardiovasc Dis. 2019;62(5):436-443.
- Duarte AC, Spiazzi BF, Zingano CP, et al. The effects of coconut oil on the cardiometabolic profile: a systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials. Lipids Health Dis. 2022;21(1):83.
- Vijayakumar M, Vasudevan DM, Sundaram KR, et al. A randomized study of coconut oil versus sunflower oil on cardiovascular risk factors in patients with stable coronary heart disease. Indian Heart J. 2016;68(4):498-506.